Momenteel wordt gekeken naar de mogelijkheden voor een werkbezoek

aan Oeganda door onze tweetalige HAVO-leerlingen. Dhr. Koper is daar de afgelopen vakantie heengeweest voor verkennende werkzaamheden. Lees hieronder zijn verslag:



Afgelopen krokusvakantie ben ik namens school naar Uganda geweest om te kijken of het in de toekomst mogelijk is met havo-tto naar dit land een afsluitende reis te maken. De bedoeling is dat wij dan een dag of 7- 8 naar dit land gaan om daar een combinatie van ontwikkelingshulp verlenen en ontspanning te gaan beleven.
Ik heb dit gedaan met een viertal docenten van andere scholen met de stichting Worldmapping die gespecialeerd is in dit soort reizen.
Op 25 februari vertrokken wij naar Entebbe en hebben wij Uganda op een heel aparte en indringende wijze mogen leren kennen.
Wij zijn ten zuiden van Kampala geweest langs het Victoriameer en richting het zuid-westen, tegen de grens van Ruanda aan. Onder andere de plaatsen; Masaka, Lwengo, Mbarara, Lake Bunyonyi en Kabale.
Uganda is een prachtig land, door Winston Churchill ooit de parel van Afrika genoemd, en wat mij opviel was de ongelooflijk groene omgeving, de typisch Afrikaanse rode weggetjes, het leven wat zich helemaal buiten afspeelt, de drukte in de dorpen langs de hoofdwegen, de soms schrijnende armoede, maar bovenal het plezier en het geluk wat de bevolking uitstraalt. De mensen zijn, ondanks de in onze ogen doffe ellende, bijzonder blij en vertonen een zeer grote veerkracht als het gaat om het overwinnen van tegenslagen in het leven. Uganda is in potentie een rijk land want het heeft een schat aan grondstoffen, maar als zo vaak zie je dat maar een kleine laag van de bevolking daarvan profiteert. Het deed mij, als historicus, een beetje denken aan de situatie in West-Europa zo`n 150 jaar geleden. Veel armoede, analfabetisme, kindersterfte, slechte gezondheidszorg, behuizing en geen sociaal vangnet. Uiteraard heeft de 'moderne' ziekte aids een groot gat geslagen in de bevolking wat het voor de mensen nog een stuk moeilijker maakt. Maar al met al heb ik wel het vertrouwen dat het op de lange termijn ook in Afrika een stuk beter zal worden. De mensen willen graag, maar hebben onze hulp wel nodig om zich sneller te kunnen ontwikkelen.
Wij hebben daar, samen met anderen, geholpen met het bouwen van nieuwe hutten en kleine klei-fornuizen waardoor er efficiënter gekookt kan worden en mensen niet constant in de rook zitten. Ook hebben wij gezien hoe kleinschalige hulp wel degelijk een verschil maakt voor mensen en hun gezinnen, voor scholen en het verzorgen van schoon drinkwater. Kortom, wij kunnen daar met onze leerlingen echt een verschil maken.
Of het allemaal gaat lukken in de toekomst om daadwerkelijk naar Uganda te gaan, moet nog blijken, maar daar gaan wij wel ons best voor doen.

Jan Koper

Meer foto's staan hier